Yavaş, sessiz ve ölçülü biçimde ilerleyen; bir aceleye gerek olmadığını hissettiren yumuşak bir yavaşlık. Farsçadan geçmiştir.
Nüans
"Yavaş"tan şiirsel: aheste bir ritim ve zarafetle birlikte gelir, sadece hız değil, bir tutum.
“Aheste adımlarla bahçeyi dolaştı; sanki zamanı uzatmak istiyordu.”