Utanmış, sıkılmış, yüzü kızarmış halde olan. Hem başkasına karşı hem de kendi vicdanına karşı duyulan bir utanma.
Nüans
"Utangaç"tan farklı: mahcup olma durumsal bir utançtır, kişilik özelliği değil, o ana özgü bir kızarma.
“Teşekkürler karşısında mahcup oldu; böyle ilgiye alışık değildi.”